Home

Het Kruis


W
aarom werd Jezus gekruisigd?

Om twee redenen:

1) De werkelijkheid was dat Joodse religieuze leiders van Hem af wilden - vooral omdat Hij de hun machtspositie bedreigde en zichzelf de Zoon van God had genoemd.
De leiders hadden daarom het volk opgejut en Pilatus gemanipuleerd om Hem te laten kruisigen.

2)  De waarheid is dat Jezus naar de aarde kwam om zich vrijwillig te laten 'slachten'. Verbazingwekkend ...

 

 

Toen Johannes de Doper Jezus aankondigde zei hij: Daar is het lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt. Een vreemde aankondiging.
Een lam klinkt heel lief, maar in die tijd werden lammeren in de tempel gebruikt om verzoening over zonden te verkrijgen door ze in hun eigen plaats te laten slachten. Dus eigenlijk zei Johannes: "Daar komt onze zondebok".


Het was geen lichte klus

Jezus is de Zoon van God, dus was zulk een opdracht een koud kunstje, zou je zeggen.

In Lucas wordt een tipje van de sluier opgelicht van wat er zich in Jezus afspeelde, de dag voor zijn kruisdood:
En Hij liep bij zijn discipelen weg, tot ongeveer een steenworp ver, en knielde daarna neer om te bidden. Hij bad: ‘Vader, als U het wilt, neem dan deze beker van Mij weg. Maar laat niet wat Ik wil, maar wat U wilt gebeuren.’ Uit de hemel verscheen Hem een engel om Hem kracht te geven. Hij werd overvallen door doodsangst, maar bleef bidden; zijn zweet viel in grote druppels als bloed op de grond.

Dat is zelfverloochening en liefde ten top. Hij heeft dit namelijk allemaal vrijwillig gedaan, voor ons en zijn Vader. Maar het is ook een enorme blijk van moed. Wie heeft er ooit bloed gezweet van angst en niet alles gedaan om te vluchten? Jarenlang wist Jezus wat Hem te wachten stond en Hij is er recht op af gegaan.

 

Wat was die beker?

Was dat het lichamelijk lijden aan het kruis? Zo lang heeft dat lijden toch niet geduurd? En er zijn velen in de geschiedenis die veel langer gemarteld zijn geweest.

Jezus heeft daar in onze plaats gehangen om de straf te dragen voor onze zonden. Maar dat kon alleen door zelf 'zondaar' te worden. Die beker die Hij moest drinken was gevuld met alle zonden van de wereld, alles wat Hij en zijn Vader zo haatten. Het was een drap van intens gore, smerige en gemene dingen, een gifbeker van liefdeloosheid en onverschilligheid en wat we ons ook maar aan kwaad kunnen indenken. Jezus zou daardoor helemaal duister worden en als het ware de grootste vijand van God worden, en de Vader zou al zijn woede tegen de zonde op Hem doen neerkomen.

En zijn Vader zou zich van Hem terugtrekken - iets wat Jezus nog nooit gekend had en wat Hem intens angstig maakte. Hij wilde geen seconde de eenheid met zijn Vader en Zijn liefde missen. Zonde, onreinheid, was Jezus volkomen wezensvreemd en zelfs een piepkleine zonde indrinken was al een marteling voor Hem, Hij die zijn Vader zo intens liefhad.

 

De grootste strijd ooit geleverd

En alsof het dragen van zonden nog niet genoeg was, kwamen alle ziekten op Hem neer en stortten alle demonen uit het hele universum zich op Hem in de hoop Hem voor altijd te kunnen vernietigen - Hem waar ze zo bang voor waren (en nog steeds zijn). In het evangelie kunnen we lezen dat zelfs de natuur reageerde op deze hevige geestelijke strijd.

Rond het middaguur viel er duisternis over het hele land, die drie uur aanhield. Aan het einde daarvan, in het negende uur, gaf Jezus een schreeuw en riep luid: ‘Eli, Eli, lema sabachtani?‘ Dat wil zeggen: ‘Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?’ ...
Nog eens schreeuwde Jezus het uit, toen gaf Hij de geest. Op dat moment scheurde in de tempel het voorhangsel van boven tot onder in tweeën, en de aarde beefde en de rotsen spleten. De graven werden geopend en de lichamen van veel gestorven heiligen werden tot leven gewekt.

Mensen die daarbij stonden waren getuigen van de allerbelangrijkste gebeurtenis uit de geschiedenis van de mensheid, samen met de opstanding uit de dood en de uitstorting van de heilige Geest.

Toen de centurio en degenen die met hem Jezus bewaakten de aardbeving voelden en merkten wat er gebeurde, werden ze door een hevige angst overvallen en zeiden: ‘Hij was werkelijk Gods Zoon.’

En op dat moment sleurde Jezus de zonden en ziekten het dodenrijk in.
De satan schrok zich rot toen hij de Zoon van God, die hij dacht verslagen te hebben, stralend van licht het dodenrijk - zijn domein - binnen zag komen en Hem zelfs daar het evangelie hoorde verkondigen.
Nooit is een wezen meer geschrokken dan de satan op dat moment.
 

Het kruis, symbool van overwinning

Eigenlijk raar om met een kruisje om rond te lopen, of die aan de muur te hangen. Dat is net zoiets als de Fransen met een guillotine om zouden lopen of overal op zouden hangen als symbool van hun overwinning op het voormalige koningshuis.

Dat symbool is goed om ons altijd te herinneren aan wat Jezus gedaan heeft en wat er toen gebeurd is. Aan het kruis zijn de zonden verzoend en is de satan verslagen en zijn wij, die geloven, gered. En dat symbool is ook goed om de satan ermee onder de neus te wrijven en hem duidelijk te maken dat hij helemaal geen recht meer op ons heeft.

 

De juridische kant van de zaak

Adam was door God als onderkoning over de schepping aangesteld; hem was het beheer gegeven: Breng de aarde onder je gezag: heers over de vissen van de zee, over de vogels van de hemel en over alle dieren die op de aarde rondkruipen.
Toen Adam echter zich had laten verleiden en de satan gehoorzaamde in plaats van God, verviel het bezit van de aarde aan de satan. In het evangelie kunnen we dat lezen: De duivel nam Jezus opnieuw mee, nu naar een zeer hoge berg. Hij toonde Hem alle koninkrijken van de wereld in al hun pracht en zei: ‘Dit alles zal ik U geven als U voor mij neervalt en mij aanbidt.'

Behalve het recht op de aarde had de satan ook het recht op de mensen gekregen door de zondeval. De satan verscheen voortdurend voor Gods troon om mensen aan te klagen, zoals geschreven staat: de aanklager van onze broeders en zusters, die hen dag en nacht bij onze God aanklaagde. En wat kon God daar tegenin brengen? Zonde vraagt om straf, de Wet van Mozes werd voortdurend overtreden. Er bestond geen werkelijke oplossing daarvoor.

Toen stond er een machtige Advocaat op. Maar voordat Hij begon ons te verdedigen nam Hij eerst de straf die wij verdienden op zich. Hij betaalde de prijs van onze zonden met Zijn bloed en zo kocht Hij ons vrij. U bent gekocht en betaald, staat er tweemaal in de Bijbel, en ook: U weet immers dat u niet met zoiets vergankelijks als zilver of goud bent vrijgekocht uit het zinloze leven dat u van uw voorouders had geërfd, maar met kostbaar bloed, van een lam zonder smet of gebrek, van Christus.

Dus wettelijk kan de satan niets meer - maar hij doet wel alsof; hij blijft aanklagen en mensen onder zijn macht houden. Hij blijft intimideren en liegen en doen alsof hij nog heerser is. Maar het Woord zegt: Hij (Jezus) heeft het document met voorschriften waarin wij werden aangeklaagd, uitgewist en het vernietigd door het aan het kruis te nagelen.

Dus kan de Rechter ons alleen nog maar vrijspreken. Maar natuurlijk alleen als we Jezus als Advocaat hebben aangenomen en als Plaatsvervanger voor onze straf.

 

Vergeving

Nergens komt liefde zo tot uitdrukking dan in vergeving. Mijn gebod is dat jullie elkaar liefhebben zoals Ik jullie heb liefgehad. Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden. En dat heeft Jezus gedaan!
Het wezenlijke van de liefde is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat Hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon heeft gezonden om verzoening te brengen voor onze zonden.

Dus we vroegen er niet eens om en toch kwam Hij. Alle zonden heeft Jezus gedragen, dus alle zonden zijn vergeven, maar we moeten natuurlijk wel bij Hem komen en onze zonden belijden om die vergeving te kunnen ontvangen, en daarna bij Hem blijven.

Wat je ook gedaan hebt, hoe afgrijselijk en 'onvergefelijk' ook, Jezus staat klaar om ons van harte te vergeven. Soms kan dat heel moeilijk zijn om dat aan te nemen.

Belijden we onze zonden, dan zal Hij, die trouw en rechtvaardig is, ons onze zonden vergeven en ons reinigen van alle kwaad. Als we zeggen dat we nooit gezondigd hebben, maken we Hem tot een leugenaar.
We moeten dus bereid zijn aan het licht te komen. En als we dat bij Hem doen, dan komt er een bevrijding en reiniging - zo diep, zoals we nog nooit beleefd hebben. En als we zo overgoten en gevuld worden met Zijn liefde, worden we ook in staat anderen van harte te vergeven.

Als er mensen zijn die veel van Zijn vergeving hebben ontvangen, dan zijn dat de apostel Paulus, en Maria Magdelena aan wie Jezus als eerste verscheen na Zijn opstanding. Door Paulus' toedoen waren er vele eerste christenen vervolgd en vermoord. En Maria was een hoer die vol zat met boze geesten. En moet eens kijken wat er van hen geworden is!

Als God vergeeft, dan is het van harte en niet met een zuur gezicht. Hij eist van ons dat wij anderen ook van harte vergeven, en nog wel zeven maal zeventig maal. Hij eist niet iets van ons dat Hij zelf niet doet. Als Hij iets van ons vraagt geeft Hij natuurlijk ook zijn Geest om dat echt te kunnen, want in onze eigen kracht lukt dat niet echt.

Wees goed voor elkaar en vol medeleven; vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft.

 

"En het voorhangsel van de tempel scheurde van boven tot onder in tweeën"

Van boven af - dat geeft aan dat God het zelf deed.
Niemand mocht ooit in de tempel achter dat voorhangsel, in Gods tegenwoordigheid, komen, behalve de hogepriester, even, eenmaal per jaar. Maar toen Jezus stierf was onze schuld gedragen, waren wij vergeven, was dat wat ons van God scheidde weggenomen en kunnen we nu Gods huis binnengaan. We kunnen zelfs Gods kinderen worden en zijn heilige Geest ontvangen, en dat is ook allemaal de bedoeling van God voor iedereen. Hij wil die intimiteit met ons hebben en nodigt ons er voortdurend voor uit. Wat een God van liefde!

Onbegrijpelijk eigenlijk dat alle priesters en farizeeën toen nog niet tot geloof kwamen toen ze het voorhangsel zagen scheuren. Hoe hebben ze dat verklaard? Drie uur donker, aardbevingen, splijtende rotsen en het voorhangsel dat van boven naar beneden scheurde, en dat allemaal toen Jezus stierf. Daar zou je toch minstens van achter de oren krabben, als je dat na alle wonderen van Jezus nog niet gedaan had. Maar deze mensen waren zo onbeschrijfelijk verhard, die zouden zich ook nooit in de hemel thuis kunnen voelen.

 

Door Zijn striemen bent u genezen

Hij heeft in zijn lichaam onze zonden het kruishout op gedragen, opdat wij, dood voor de zonde, rechtvaardig zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen.

Zonde is verontreiniging van de geest, ziekte is verontreiniging van het lichaam - beiden het gevolg van de zonde. Dus beide moeten wij niet accepteren.

Met een enkel bevel dreef Hij de geesten uit, en allen die ziek waren genas Hij, opdat in vervulling ging wat gezegd is door de profeet Jesaja: ‘Hij was het die onze ziekten wegnam en onze kwalen op zich heeft genomen.’

Hier staat niet dat hij alleen enkele ziekten droeg, of zo. Opvallend is dat iedereen die tot Jezus kwam altijd van ziekte werd genezen. En vaak zei Hij: uw geloof heeft u gered. Door ons geloof kunnen wij dat ontvangen wat er al 2000 jaar voor ons klaar ligt, namelijk genezing. En als ons geloof tekort schiet kunnen we altijd anderen vragen voor ons te geloven. De een ontvangt van de Geest een groot geloof, de ander gaven om te genezen, zegt Paulus. Hij spreekt hier over de toerusting van de kerk.

 

De macht van de duivel is gebroken

Jezus is rondgegaan, weldoende en genezende allen, die door de duivel overweldigd waren. We zien Jezus vaak demonen uitdrijven en Hij heeft ons die autoriteit ook gegeven. Zij zijn verslagen aan het kruis, hebben geen rechten meer, maar ze doen nog altijd alsof. Het is aan ons om ze in Gods kracht op hun plaats te zetten. Demonen veroorzaken vele ziekten, schuldgevoelens, angsten, verkeerde gedachten, enz., enz. en we hoeven ze niet aan het werk te laten.

 

Ons kruis dragen

"Ieder huisje heeft zijn kruisje en dat kruis moet je dragen". Maar dat is heel wat anders. Lijden komt op ons pad, ziekten vallen ons aan. Dat is niet een kruis dat je opneemt, dat overkomt je.

Wie niet zijn kruis op zich neemt en Mij volgt, is Mij niet waard. Wie zijn leven probeert te behouden zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, die zal het behouden, zegt Jezus, en:

‘Wie achter Mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en Mij volgen. Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het behouden.

Het kruis opnemen is een bewuste daad: jezelf niet op de eerste plaats zetten, maar je opofferen voor God en de anderen - leven uit liefde. Niet je eigen eer zoeken, geen genot najagen, je lichaam niet de baas laten zijn, en vul maar in.

Wie Christus Jezus toebehoort, heeft zijn eigen natuur met alle hartstocht en begeerte aan het kruis geslagen

We mogen natuurlijk wel van het leven genieten, maar God moet onze god zijn en die plaats moeten we niet aan of andere afgod geven. "Ik" moet uit het centrum van ons leven weg, moet van zijn troon af en die plaats aan Jezus geven.

Zulk een leven is alleen mogelijk door de inwoning van de Heilige Geest, die God aan een ieder wil geven die daarom vraagt.

 

Het kruis heeft een tijdperk van genade ingeluid

God nam de verantwoordelijkheid van onze fouten op zich, vergaf, droeg de straf zelf en biedt ons behalve dat het kindschap van God aan en de erfenis van alle dingen en eeuwig leven. Het moet ons toch gaan duizelen!

Aan ons dit allemaal aan te nemen en de vrijheid binnen te gaan. Geen schuld meer, geen schuldgevoelens, alleen vrijheid. Het kan heel nederig lijken schuldgevoelens te houden, maar dat is beslist niet wat God van ons vraagt. Hij heeft zoveel geleden voor ons en wil alleen dat we dat helemaal aannemen. Dat is liefde.

Wij zijn gewend in een 'gevangeniscel' te zitten. Jezus kwam de deur open doen, maar het is aan ons nu om op te staan en naar buiten te wandelen, daar waar frisse lucht is en de vogeltjes fluiten. Vaak blijven mensen zitten omdat ze daar gewend zijn, sommigen kijken alleen naar buiten, anderen lopen af en toe eruit, maar het is de bedoeling dat we naar buiten rennen - ver weg, voor altijd - de vrijheid in.


Maar er zal een einde komen aan dat tijdperk van genade. Op het moment dat Jezus terugkomt zal Hij iedereen, die te trots was de vergeving aan te nemen en zichzelf voor God en anderen opzij te zetten, oordelen op zijn woorden en daden, en dat zal het begin zijn van eeuwige ellende, want niemand zal zich buiten Jezus om kunnen rechtvaardigen.

 

Maar zover hoeven we het niet te laten komen - de hel is geschapen voor de satan en zijn kornuiten - wij zijn geroepen om de hemel in te gaan. We kunnen een vrijkaartje naar de hemel krijgen - gratis - waar een hele hoge prijs voor betaald is.

Aan ons de keuze.

 

Reageren

Voor het Oudtestamentische perspectief, Klik hier