Nu liggen we als zaadjes op de grond.
"Ga de grond maar in", zegt Jezus. "Ja, maar dan ga ik dood". Goed argument, maar op de grond sterft een zaadje op den duur ook, maar dan zonder iets voort te brengen.
Goed, daar gaan we dan, de grond in, erop vertrouwen dat als God ons erin stuurt, Hij ons ook uit de dood zal opwekken.

Wedergeboorte noemt de Bijbel dit proces. Zaadjes die aan zichzelf vasthouden, die weigeren zichzelf uit liefde voor God en de anderen los te laten (te verloochenen) die gaan verloren. Een onverbiddelijke hemelse 'natuur'wet. Maar Gods liefde roept je nu. Waag het erop, laat je zekerheden los, jezelf ook, en laat je vallen in Gods handen. Vertrouw jezelf toe aan de beloften uit de Bijbel. Geloof dat God liefde is en niet liegt. Je zult er versteld van staan hoe je zich volkomen thuis zult voelen bij God.

Wie zijn leven zal proberen te behouden, zal het verliezen, maar die het verliezen zal voor Mij zal het redden... Vijf keer zegt Jezus dit in de evangeliën. Het is Zijn levensstijl.
... en uw loon in de hemelen en ook hier op aarde zal groot zijn.
 

De natuur predikt verder

Dat is een heel nieuw leven: lucht in plaats van water en geen navelstreng meer. Maar goed dat de baby geen volwassen geest is, anders zouden we heel wat gesprekken nodig hebben om hem gerust te stellen en te overtuigen van de noodzaak van de geboorte. Die navelstreng doorsnijden en van water naar lucht, stel je voor!

Zo is het ook met de wedergeboorte: door de benauwdheden heen naar een heel nieuw leven.
Dit keer niet door de baarmoederhals heen, maar nu door de enge poort. De navelstrengverbinding met de wereld wordt doorgesneden...

Een kindje in de baarmoeder zal sterven als het daar blijft, zo ook de ziel die in de wereld blijft. Trouwens, Jezus noemt de mensen in de wereld al doden.
Als iemand niet opnieuw geboren wordt kan Hij het Rijk van God niet binnengaan (Joh.3). Geboren worden in een nieuwe wereld.
Mijn koninkrijk is niet van deze wereld, zei Jezus. Ons vaderland is in de hemel, zegt Paulus. Je moet de grens over: het ene land uit om het andere binnen te kunnen komen.
In dat nieuwe rijk komen wij niet door de lichamelijke dood, maar door de wedergeboorte, het loslaten van jezelf.
Laat die navelstreng maar doorsnijden want er komt allemaal gif door: haat, onreinheid, begeerte en egoïstische gedachten.

Zo zijn Jezus' volgelingen niet alleen dwaas voor de wereld, zoals de Bijbel dat zegt, maar ze worden zelfs gedood, net zoals dat bij Jezus gebeurd is. Jezus' discipelen worden door Hem vissers van mensen genoemd: zij halen de vis uit het water, oftewel de ziel uit de baarmoeder van de wereld. Zodat het sterft?
Ja. De oorspronkelijke aard sterft. Maar, en daar begint het goddelijke wonder: dezelfde kracht die Jezus uit de doden opwekt, verwekt in jou een rein en vrij leven, een goddelijk en eeuwig leven zelfs!
En zo is de vis gered uit de waterverontreiniging die tot de dood leidt.

Misschien vraagt je je af hoe de wedergeboorte op gang kan komen.
Het is op de eerste plaats een goddelijk wonder dat op Zijn initiatief begint.
De kracht die je uit de wereld wegdrukt is de ellende, het lijden en je afschuw van de verkeerde dingen in jezelf en in de wereld.
De kracht die je naar het nieuwe koninkrijk trekt is Jezus zelf en je verlangen naar Hem en zijn koninkrijk met al zijn licht, liefde, waarheid, rechtvaardigheid.
De kracht die je door dat moment heentrekt is Zijn bemoediging en je vertrouwen in Hem.
Hij bemoedigt je door te zeggen dat je alles los kunt laten wat je aan dit leven bindt. En je vertrouwt Hem door jezelf blindelings door Hem te laten leiden.

God geeft in ieder geval een belofte: Wie Mij ijverig zoeken, zullen Mij vinden.