Vrede zij met u !

Hoe vaak wordt er in de Bijbel de vredegroet gebracht!
Dat viel me op een gegeven moment echt op.

God gunt ons vrede, wil dat wij vrede beleven, in vrede leven.

Het woord vrede komt veel voor in de Bijbel – bijna net zoveel als dagen in een jaar zijn.

Er wordt niet veel over gepreekt, terwijl in onder meer Efeziërs de blijde boodschap het evangelie van de vrede heet. En God meerdere malen de God van vrede genoemd wordt, zoals in 2 Tessalonicenzen: Moge de Heer van de vrede zelf u altijd en op elke wijze vrede geven.
Gideon zei: Jahweh is vrede en Paulus zegt: Hij (Jezus) is onze vrede.

Het voorspelde nieuwe verbond wordt in het OT verschillende keren het vredesverbond genoemd en Jezus zelf de Vredesvorst, die over Jeruzalem zal heersen, dat stad van de vrede betekent.

En de engelen zongen bij Zijn eerste komst: Ere zij God in den hoge, en vrede op aarde bij mensen des welbehagens !

Wel wordt er vaak gepreekt over vrede met God vinden, maar er is nog veel meer vrede ‘beschikbaar’.

Bij verschijningen van engelen en van Jezus zelf klinkt er steeds: Vrede zij u en Wees niet bevreesd. Toen Jezus de eerste maal na Zijn opstanding aan Zijn discipelen verscheen zei Hij niet: Ah, jullie schrikken hè? Mijn licht doet jullie geweten lekker branden en terecht!, denkend aan de lafheid van de discipelen tijdens Zijn veroordeling. Nee, Hij zei: Ik wens jullie vrede! God gunt het ons zo. En in bijna alle brieven van de apostelen staat ook de vredegroet, soms een paar keer per brief. We hebben het blijkbaar hard nodig.

Maar hoe vaak is er onrust in ons hart? Hoe vaak denken we dat dát normaal is? Maar God wil werkelijk onze vrede: Bedenk echter dat u door God geroepen bent om in vrede te leven (1 Kor. 7:15).

We verdienen het niet, maar daarom is het evangelie dan ook een boodschap van genade.

Wat is vrede?

Vrede is veel meer dan een rustig gevoel alleen. In de wereld betekent vrede: afwezigheid van conflict, oorlog, onrust.

In Joh. 14:27 zegt Jezus: Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet gelijk de wereld die geeft, geef Ik hem u. Nee, Jezus geeft geen afwezigheid van iets, maar aanwezigheid van iets.

Wat de wereldse vrede betreft zegt Jezus: Denken jullie dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde? Geenszins, zeg Ik jullie, Ik kom verdeeldheid brengen. En toch brengt Hij vrede, echte vrede dan wel te verstaan.

Het Nederlandse woord vrede is een beperkte vertaling van het oorspronkelijke Hebreeuwse woord Shalom of het Griekse woord Eirènè, die beide welzijn en verbinden/verenigen betekenen.
In het OT werd met Shalom vooral gedoeld op leefomstandigheden (gezondheid, voorspoed, vrede met medemensen). In het NT doelt de Eirènè op het innerlijk (vergeving, bevrijding, genezing, vervulling). In het OT gaat het dus vooral om de situatie en in het NT draait het vooral om het innerlijk en relaties.

Jezus’ offerdood

Vrede begint met het aannemen van Jezus’ offerdood voor onze zonden. Dat betekent eenvoudig gezegd dat we ons door Hem laten vergeven. Vergeving laat een hele diepe vrede op de bodem van ons hart neerdalen. Maar de prijs die Jezus ervoor betaalde was hoog: Om onze zonden werd hij doorboord, om onze wandaden gebroken. Voor ons welzijn (shalom) werd hij getuchtigd, Zijn striemen brachten ons genezing, profeteerde Jesaja over Jezus. En die genezing is op de eerste plaats voor onze geest en ziel.

Paulus zegt dat Hij vrede brengt met Zijn bloed aan het kruis (Kol. 1:20). En in die combinatie lezen we vaak de vredegroet in zijn brieven: Genade zij u en vrede van God…. Zonder genade kunnen we geen vrede ontvangen of beleven.

Als je Jezus’ plaatsvervangend lijden gelooft en persoonlijk voor jezelf aanneemt, ben je in Gods ogen gerechtvaardigd:
Gerechtvaardigd door je geloof, heb je dan vrede met God door onze Heer Jezus Christus (Rom.5:1).

De vrienden en vijanden van onze vrede

En als we die vrede hebben zegt God ons: Laat in uw hart de vrede van Christus heersen… (Kol. 3:15). Nu we die vrede hebben, moeten we die bewaren en laten heersen in ons leven. Maar ach, wat een vijanden!

Omgang met God is in ieder geval de grote vriend van onze innerlijke vrede. Hij is vrede, in Hem is vrede en in Hem vinden wij onze vrede. Zonder relatie met Hem ontvangen we die echte vrede nooit.

Volgens Galaten 5 is vrede een deel van de vrucht van de Geest, dus iets dat groeit door in Hem geënt te worden en te blijven.

Gerechtigheid doen brengt vrede

Logisch, als we doen wat goed is hebben we geen last van een slecht geweten en kunnen we ons naar God toe ontspannen. Maar als we tegen God ingaan, dan zegt God ons, zoals Hij tegen Paulus zei bij zijn bekering: Je kwelt jezelf door je zinloze halsstarrigheid!.

In Jesaja staat: Luisterde je maar naar Mijn geboden, dan zou jouw vrede zijn als een rivier, en je gerechtigheid als de golven van de zee (Jes. 48:18). Dus gehoorzaamheid bewerkt of bewaart de vrede die God gegeven heeft, en wat voor een vrede – als een rivier! En gehoorzaam behoren we ook te zijn aan mensen die boven ons gesteld zijn, in de wereld en in de gemeente, want God is niet een God van wanorde maar van vrede (1 Kor. 14:33). Doe alles wat ik u heb geleerd en overgedragen, wat ik u heb verteld en laten zien. Doe het, en de God van de vrede zal met u zijn, zei Paulus tegen de Filippenzen.
Dan zal de gerechtigheid vrede stichten, ze brengt rust en vertrouwen voor altijd (Jes. 32:17).
Recht en vrede begroeten elkaar met een kus (Psalm 85:10).

Leven uit het vlees is natuurlijk een vijand: Wat onze eigen natuur wil brengt de dood, maar wat de Geest wil brengt leven en vrede (Rom. 8:6).

Een andere vijand is bezorgdheid, en dat komt natuurlijk ook een beetje door gebrek aan geloof en vertrouwen.
Als er onrust en onvrede in ons hart is zegt Filippenzen 4:6-7 ons: De Heer is nabij. Wees over niets bezorgd, maar laat God met smeekgebeden uw wensen bekend en dank Hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren.
Het is de vrede die als een schildwacht onze harten en gedachten bewaakt, zoals ook staat in Jesaja 60:17 Ik stel de vrede aan als wachter.

Dat is duidelijk, God wil niet dat onze vrede weggenomen wordt door bezorgdheid, maar ook niet dat we alleen weerstand bieden aan bezorgdheid, maar juist dat we ons hart voor Hem uitstorten, in vertrouwen, en de zorgen overgeven. Wentel uw weg op de Here en vertrouw op Hem, en Hij zal het maken (Psalm 37:5). Geloof en vertrouwen zijn een grote vriend van onze vrede.

Een andere vriend (of vijand) is de tong

De mens wordt verzadigd van de vrucht van zijn mond, en zijn binnenste met de opbrengst van zijn lippen (Spr. 18:20). Dus hij die woorden van vrede spreekt wordt er zelf mee verzadigd.

De tong is klein, net zoals het roer dat een schip stuurt, maar o zo machtig, legt Jakobus ons uit. Dood en leven zijn in de macht van de tong, zoals in Spreuken staat.

Wie het leven liefheeft en gelukkig wil zijn, moet geen laster of leugens over zijn lippen laten komen, hij moet het kwaad uit de weg gaan en het goede doen, en voortdurend vrede nastreven (1 Petr. 3:10,11).
Roddelen en oordelen brengt onvrede buiten en in ons; goedspreken brengt vrede, ook goedspreken over God en jezelf.

Relaties

Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden (Mat. 5:9).
Vrede stichten en bewaren in relaties is geen makkie. De gemeente zelf is een vergaarbak van allerlei soorten mensen die elkaar misschien anders uit de weg zouden zijn gegaan, en het gezin en de familie trouwens ook. En dan zegt Paulus simpel: Leef in vrede met elkaar (1 Tess. 5:13).

Maar nog sterker: Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft: één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is (Ef. 4:2).

En verder: Overigens, broeders, wees blij, laat u terechtwijzen, laat u vermanen, wees eensgezind, houdt vrede, en de God van de liefde en van de vrede zal met u zijn (2 Kor. 13:11).

En in Hebreeën 12:14 nog strenger: Streef ernaar in vrede te leven met allen en leid een heilig leven; wie dat niet doet zal de Heer niet zien.

En radicaal in Romeinen 12:18 Stel, voor zover het in uw macht ligt, alles in het werk om met alle mensen in vrede te leven, dat moet zelfs zover gaan als Jezus aangeeft: Wanneer je dus je offergave naar het altaar brengt en je je daar herinnert dat je broeder of zuster je iets verwijt, laat je gave dan bij het altaar achter; ga je eerst met die ander verzoenen en kom daarna je offer brengen (Mat. 5:23-24).

Ga er maar aan staan! Het is niet altijd makkelijk, daarom vormen we ook het liefste veilige kliekjes met soortgenoten in de gemeente en gaan we anderen uit de weg.

Zonder liefde is vrede onmogelijk

Vrede zonder liefde is een raar verschijnsel, dat kan in feite ook niet. Vrede begint bij liefde; vrede zoeken is liefde. Liefde geven, zichzelf geven, vergeven – kortom liefhebben - brengt een enorme vrede in het hart.
En bovenal, kleed u in de liefde, dat is de band die u tot een volmaakte eenheid maakt. Laat in uw hart de vrede van Christus heersen, want daartoe bent u geroepen als de leden van één lichaam (Kol. 3:14-15), en dan zal de God van de liefde en van de vrede met u zijn (2 Kor.13:11).

Voor vrede in de wereld moeten we nog even wachten, hoezeer de wereld dat soms ook probeert te bewerken – dat zal de Leeuw van Juda zelf doen bij Zijn terugkomst. Hij zal vrede stichten tussen de volken. Zijn heerschappij strekt zich uit van zee tot zee, van de Rivier tot de einden der aarde (Zach. 9:10). Maar nu nog hebben we op de eerste plaats te maken met de Vredestichter in onze harten en in de Gemeente.

Het Woord zegt zoveel over dit onderwerp en er zijn zoveel mooie slotteksten te bedenken, maar als we deze in ons hart sluiten zal een blijde vrede ons deel zijn:

Al zouden de bergen wijken en de heuvels wankelen, Mijn liefde zal nooit meer van jou wijken en Mijn vredesverbond is onwankelbaar - zegt de Heer, die zich over je ontfermt (Jes. 54:10).